Het is alweer bijna drie jaar geleden dat 298 inzittenden van vlucht MH17, op 17 juli 2014, omkwamen. Een onmetelijk verlies voor nabestaanden en de inwoners van de betrokken toonden grote betrokkenheid en sympathie. De Stichting Nationaal Monument MH17 wil deze gevoelens een plek te geven door een bos in de vorm van een groen lint aan te leggen, waar 298 bomen de herinnering aan slachtoffers levend houden.

Cremeren of begraven
In gesprekken met mensen die hun uitvaart willen voorbereiden, komt het onderwerp ‘cremeren of begraven’ vaak aan bod. Onlangs had ik een gesprek met iemand ie haar uitvaartwensen vast wilde vastleggen. Zij koos voor een begrafenis, omdat ze haar kinderen een plek wilde geven om na de uitvaart naartoe te kunnen gaan. Om op die plek nog even stil te staan bij haar leven, als bezinning. “Bij een crematie heb je dat niet, zei ze.

Ik begreep haar keuze, maar vertelde dat je met as van een overledene ook een mooie gedenkplaats kunt creëren, passend bij de overledene. Zo bieden crematoria vaak plek om as te verstrooien, zoals uitvaartcentrum Daelwijck in Utrecht, met een park en vijver. Nabestaanden kunnen een mooie plek kiezen om de as te verstrooien en hier later terugkomen om hun dierbare te herdenken. De as van mijn eigen vader hebben we ook op deze manier verstrooid en jaarlijks komen we terug op deze plek, zetten we er een vaasje bloemen neer en maken we een wandeling. Op die wijze hebben we ook ons eigen plekje.

Urn, assieraad of boven zee?
En er zijn nog meer dingen die je met as kunt doen om een overledene te herdenken. Van verstrooien op een plek die passend is voor de overledene, bewaren in een urn (die in vele vormen en maten verkrijgbaar zijn) tot en met verwerking in een sieraad, zodat je de as bij je kunt dragen. Zichtbaar in het sieraad, of onzichtbaar verwerkt zodat alleen jij de herinnering bij je draagt. Het is zelfs mogelijk om as te verwerken in een tatoeage. En ik mocht eens mee toen as met een vliegtuigje boven de Noordzee werd verstrooid…

Afgelopen week hoorde ik een mooi voorbeeld van een asverstrooiing. De man had zijn hele leven in de wegenbouw gewerkt en zijn zoons waren hem daarin opgevolgd. Nadat hun vader gecremeerd was, verstrooiden ze zijn as vanaf de voorkant van een rijdende asfaltspreidmachine, waarna er vanuit een vrachtwagen asfalt overheen werd gestort. Het stukje weg dat op die manier tot stand kwam, vormt voor de nabestaanden een eigen herdenkingsplek. Passend bij de overledene en verzorgd door zijn zoons. Ik vind dat heel mooi. Door te herdenken houden we onze overleden dierbaren dichtbij.

Koop Geersing, uitvaartverzorger